Rozkazem opublikowanym w Dzienniku Rozkazów MSWojsk. z dnia 28 maja 1926 r. minister spraw wojskowych zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 1. pułku strzelców konnych. Nazwiska projektodawcy nie znamy.

Jest ona czteroczęściowa o średnicy 40 mm w kształcie złotej gwiazdy wielopromieniowej, sześć dużych i sześć małych promieni (w statucie określono ją jako złote słońce – symbol wolności Polski) nałożonej na koło stalowe oksydowane grubości 2 mm. Na środek gwiazdy nałożony srebrny Orzeł w koronie trzymający w szponach proporczyk emaliowany w barwach pułku – oliwkowo – amarantowy (od 1927 r. szmaragdowo - amarantowy). Nad orłem cyfra pułkowa srebrna „1”, na kole daty złote: „1806”- powstanie zalążku pułku 1 strzelców konnych Księstwa Warszawskiego. „1812” – udział w wyprawie na Rosję, „1815” – odrodzenie pułku w wojsku Królestwa Polskiego, „1831” – udział w powstaniu listopadowym, „1919” – początki tworzenia pułku we Francji, „1924” – data oficjalnego przekształcenia jazdy dywizyjnej w samodzielne kawaleryjskie pułki strzelców konnych.

     Odznakę nadawało ogólne zebranie właścicieli odznaki obradujące pod przewodnictwem najstarszego jej posiadacza. Uchwały podejmowano większością 4/5 głosów. Pierwsze nadanie odznak nastąpiło 8 grudnia 1926 roku.

Wykonawcą srebrnej, emaliowanej odznaki oficerskiej przekazanej przez gabinet MSWojsk. do muzeum Wojska Polskiego w 1926 roku był Jan Knedler w Warszawie, ul. Nowy Świat 45. Innym znanym wykonawcą odznak żołnierskich z tombaku lub białego metalu bez emalii był Wiktor Gontarczyk w Warszawie, ul. Miodowa 19.